Ik stel me zo voor hoe het gesprek met Mark Brassers in het echt ging, toen NOS hem vroeg te reageren.

– Hé Mark, wat vind jij nou van dit bericht dat er over vrouwelijke tennissers anders wordt gesproken in de media dan over mannelijke tennissers?
– Dat doe ik helemaal niet.
– Nee, dat zeg ik ook niet. Er is een onderzoek waaruit dat blijkt.
– Nou, dan zal het wel waar zijn, maar ik herken het niet.
– Maar jij loopt toch al heel lang mee in de tenniswereld?
– Jazeker. Maar ik behandel Bertens hetzelfde als Haasse.
– Dat snap ik, en dit gaat ook niet over jou. Lees anders even wat voor verstandige dingen Marcella erover zegt. Die vindt het allemaal heel herkenbaar.
– Ja, maar dat is een… Nee, ik herken het niet.
– Dus je wilt niets anders zeggen?
– Nee, nou misschien dat vrouwen er ook zelf om vragen als ze over hun kinderen beginnen als ze op de baan staan.
– Zou je dat wel doen?
– Ik zeg gewoon wat er gebeurt.
– Oké, dan houden we het hierbij.

Mannen hebben nog een lange weg te gaan.

Nietsvermoedend liepen we van de Claes de Vrieselaan de Rochussenstraat op, toen we op het fietspad een ekster zagen die een geel vogeltje belaagde. Het gele beestje zag er duidelijk anders uit dan de stadsvogels die ik normaliter zie, dus er was iets geks aan de hand. Dan kun je wegkijken, maar dat doe ik al niet vaak, en dan ken je Martine nog niet. Mats moest de bloemen die we net hadden gekocht vasthouden, en Martine ging het beestje redden.

Dat klinkt moeilijker dan het was, want de kanarie kon niet echt meer vliegen. (Althans, op dat moment dachten we dat het een kanarie was. Het bleek een parkiet.) Dus al snel had ze ‘m te pakken en hield goed vast, terwijl ze ‘m uitlegde dat het voor z’n eigen bestwil was. Dat leek niet veel indruk te maken, want hij beet af en toe in haar vinger(s). Daar was Martine dan weer niet van onder de indruk.

Onderwijl probeerde ik me ook nuttig te maken door in te schatten uit welk open raam de parkiet naar buiten was gevlogen. Dat was niet te doen, want werkelijk elk raam dat open kon, stond open. En om nou bij iedereen aan te gaan bellen?

Dus belde ik de Dierenbescherming (144), die snel de Dierenambulance stuurde. Twee vrolijke medewerkers stapten uit en gingen gelijk aan de slag. Martine moest even in de ambulance met de deur dicht om te voorkomen dat-ie alsnog weg zou vliegen. Ik kreeg een snelcursus ornithologie: ‘Een kanarie heeft een rechte snavel, bij een parkiet istie krom.’ Weer wat geleerd.

De parkiet was waarschijnlijk al een tijd buiten en had het op eigen kracht niet meer lang gered. Terwijl het doosje met het parkietje erin op de voorstoelen werd gezet, informeerde Martine of het wel goed ging komen met het beestje. De medewerker draaide zich om, liet z’n hoodie zien met daarop twee parkieten, en zei: ‘Wat denk je? Ik ben de vogelman.’

In Rotterdam dragen superhelden geen cape, maar een hoodie.

Dat vind ik heel jammer.

Vanochtend luidde de titel van dit artikel ‘Vrouwonvriendelijke’ baas Spelen in Tokio stapt op na aanhoudende kritiek. Wat een rare aanhalingstekens, dacht ik. Want deze uitspraak van Mori is gewoon vrouwonvriendelijk. Punt.

Als we het aantal vrouwelijke bestuursleden verhogen, moeten we verzekeren dat de spreektijd ietwat wordt beperkt. Ze hebben moeite met afronden, wat irritant is.

Dus waarom dan die aanhalingstekens? Omdat het een citaat is? Nee, dat is het niet. Dus vindt de redacteur het dan eigenlijk wel meevallen, en laat hij dat op deze manier weten? (Ik ga er maar vanuit dat de redacteur een man is, want anders snap ik het niet.)

Blijkbaar vonden meer mensen (op de redactie) het gek, dus is de titel gewijzigd:‘Na aanhoudende kritiek stapt ‘vrouwonvriendelijke’ baas Spelen in Tokio op’.

Gewoon nog meer aanhalingstekens. Dus nu is het een citaat — dat het niet is — met een citaat erin — dat het niet is? Ik ben nu compleet in de war wat de boodschap van de NOS is.

— schaats•koorts (de; v(m); meervoud: n.v.t.)

1. toestand van opwinding over temperaturen onder het vriespunt, met de verwachting van schaatsen op natuurijs;
2. toestand van verdwazing, waarbij media iedereen die wil schaatsen ongebreideld en ongefilterd aan het woord laten over de mogelijkheid van een Elfstedentocht;
3. toestand waarin politici zich gedragen als rayonhoofden¹, aangewakkerd door de aanhoudende oostenwind en naderende verkiezingen.

Je vraagt je af hoe vaak de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden moet aankondigen, bevestigen en herbevestigen dat er dit jaar écht geen Elfstedentocht wordt gehouden.

Schaatskoorts doet gekke dingen met mensen, maar gelukkig niet met de organisatoren van de Elfstedentocht. Voorzitter Wiebe Wieling stelt nog maar eens droogjes:

We begrijpen de bewegingen die in Nederland nu rond de Elfstedentocht plaatsvinden. Maar daar kunnen wij niet zoveel mee. Of een alternatieve versie uitgesloten blijft? Dat is geen Elfstedentocht. Ook daar is bij ons niks in veranderd.

Hugo kijkt graag YouTube-filmpjes van openbaar vervoer. Daar zit vaak geen muziek onder, of iets nietszeggends. Nu hoorde ik opeens iets rustgevends. M’n interesse was gewekt. Zo hebben we samen ruim tien minuten naar deze fantastische timelapse zitten kijken.