Lego is altijd leuk. Maar het is extra leuk om iets van Lego te bouwen waar je net bent geweest. (En Mats heeft heel goed meegeholpen.)

In Rotterdam word je lastig gevallen door duiven en meeuwen — ook wel zeeduiven genoemd. Maar als je in Sydney iets eet op straat, komen types als deze vogel ook even kijken.

Ik ben maar ergens anders gaan zitten.

In onze fietsgroep is er een nauwelijks stilzwijgende afspraak dat als er een Rapha store is, je daar langs moet. Dus dan doe ik dat.

Ik moest om 11.40 uur vliegen en ik werd om 9.47 uur wakker. Ik heb een hotel wel eens rustiger verlaten, maar ik was op tijd. (Ik had zelfs nog tijd om ontbijt te kopen op het vliegveld. Maar nu ben ik echt aan het opscheppen.)

Het Ikje op de achterpagina van NRC (next). Soms zelfbevlekkend, gelukkig veel vaker scherp observerend en — daardoor — heel grappig. Of, zoals nu, ultiem relativerend.

Er was een conferentie
Van padden in de stad
En Zijne Excellentie
Opende het debat:

– Padden aller landen,
Weest u even stil!
U bent in goede handen,
Zeg mij wat u wil!

De padden gingen praten
Maar wat bleek al gauw?
Dat iedereen in hoge mate
Iets heel anders wou.

– Ik wil een paard, zei Ruiterpad.
– Ik wil een fiets, zei Rijwielpad.
– Ik wil een zwaard, zei Oorlogspad.
– En ik wil niets, zei Hazepad, en ging er snel vandoor.

– Het strand moet dichterbij, zei Zandpad.
– Ruimte voor mijn benen, zei Gangpad.
– Stoplichten voor mij, zei Zebrapad.
– En ik wil van stenen, zei Levenspad, of rottigheid geen spoor.

En elke pad zei wel weer wat:
Bospad, Voetpad, Rijpad,
Slingerpad en Kronkelpad,
Wandelpad en Zijpad,
Ze hadden allemaal wel wat.

Alleen Schildpad schudt zijn hoofd en zweert:
– Volgens mij zit ik verkeerd.

Hier word ik spontaan heel vrolijk van. Hoog tijd om de kindergedichtenbundel van Robbert-Jan Henkes te kopen.

ING-commissaris Henk Breukink vindt dat politici het maatschappelijk wantrouwen tegenover het bedrijfsleven voeden. Toen ik dit vanochtend las, werd ik even gek. Want als er iets het maatschappelijk wantrouwen tegenover het bedrijfsleven voedt, is dat het frauderende bedrijfsleven zélf.

Gelukkig prikken beide interviewers ook door deze quatsch heen en laten ze Henk niet met rust. Met als hoogtepunt de laatste vraag en het antwoord.

We willen weten hoe u uw rol ziet. Daar wil ik het niet over hebben. Het gaat me om de andere kant van het verhaal.

Hahaha! Je laten interviewen, maar dan wel alleen de vragen willen krijgen waarop je antwoord wilt geven. Wat een tobber.

Ik haal nu voor de vierde dag op rij een nat pak. Da’s toch minder fijn dan dat ik het conceptueel vind. (‘Ach, een buitje. Word ik een beetje nat. Wat maakt dat nou uit?’ Nou, toch wel.)

Expats die het Europees Verdrag voor Rechten van de Mens (EVRM) aanhalen, ik word daar een beetje blij van. Ik twijfel dan namelijk direct aan de urgentie. Want hoeveel onrecht kun je een expat aandoen, waarvoor het EVRM — niet zomaar een verdrag — wordt aangeroepen? Mwah, dat valt best mee.

Gratis tip voor de expats: als je verwijst naar het EVRM, wees dan wat specifieker dan het containerartikel dat artikel 1 is. Of anders gezegd: gok er niet op dat mensen niet weten (of opzoeken) wat er in het EVRM staat. Dat doet meer recht aan het punt dat je wél hebt, namelijk dat het ontbreken van een transitieperiode niet netjes is.

Dit is echt heel erg gaaf.

2.01.39. De tijd, de manier waarop. Wow.

Dat je met iemand zit te praten, en om onverklaarbare redenen vier keer per minuut de behoefte hebt om aan je neus te zitten. Dat heb ik. Ik snap er niks van.

Gekleed in een pak ben ik op weg naar de metro. Een man loopt me tegemoet, kijkt me lachend aan en zegt: ‘Trek toch iets sportief aan!’. Demonstratief wijst hij op z’n eigen — inderdaad sportieve — outfit.

Ik moet ook lachen. En vraag me de afgelopen tien minuten allerlei dingen af over kledingetiquette.

De seizoenstaart bij Dudok is Tropical velvet. Dat-ie zo tropisch zou zijn, zag ik niet aankomen. (Maar hij was wel lekker.)

Meer dan 1.000.000 Lego Technic onderdelen, 1.500 kilogram, 2.304 (kleine) elektromotoren en een topsnelheid van 29 km/h. Gewoon omdat het kan, een life-size Bugatti Chiron van Lego. Supervet.

Het is eind augustus en Mats is al helemaal into Sinterklaasliedjes (en -video’s op YouTube). Het worden drie lange maanden…